Ho Chi Minh City

Me tok buss tidleg morgon den 26.jan til Ho Chi Minh City. Dei feirer kinesisk nyttaar her no og i gaar, den 26. var foerste nyttaarsdag. Byen er fint pynta med allslags i roedt og gult, og det er trommespel og ulik underhaldning i gatene. Dragen er ein av dei hellige dyra i buddhismen, og den ser me overalt, for eksempel som ein blomadekorasjon eller at folk er utkledd som ein drage. "Juletreet" er som vist paa bildet, anten med rosa eller gule blomar. Det er visst mest vanlig med gule blomar her i soer og rosa blomar i nord.

Byen her er veldig oppbygd og veldig forskjellig fraa Hanoi. Hanoi virka som ein fattigare by. Folketallet her er over 5,4 millionar, mot Hanoi 3,5. Litt rart at dette ikkje er hovedstaden syns eg. Det foerste me gjorde var aa besoeke War Remnant Museum, som omhandla krigen USA foerte mot Vietnam. Dette museumet gjorde inntrykk. Blant anna saag me masse grusomme bilete jornalistar hadde teke fraa krigshandlingane, krigsskadde ungar og vaksne, og misdanna ungar foedde etter krigen fordi foreldra var skadde av kjemiske giftstoff. Bomber, vaapen, amerikanskje tanks og fly, og torturinstrument var utstilt. Det var mange gripande historiar aa lese. 3 millionar vietnamesarar doeydde under krigen og det blei sleppt mest bomber her i soer. Me ser mange som for eksempel manglar ein fot, ein arm eller enda verre, her i byen, og etter aa ha vore paa dette museet, veit me kva som sannsynlegvis er grunnen.

I dag vurderte me om me skulle reise paa strand i Ving Tau, ein times tid med ferje fraa byen, eller bruke ein dag til her i byen. Me valde det siste. Foerste del av dagen brukte me paa ein silkebutikk og gjekk og kikka paa eit lokalt marked som var tillaga i samband med nyttaarsfeiringa og den tilhoerande Tet festivalen. Pga denne hoegtida er det ogsaa ein del butikkar og marked som er stengde. Etter lunsj besoekte me The Reunifaction Palace, der ulike presidentar i Soer-Vietnam, fraa tida daa amerikanarane hadde kontrollen her, budde. Eit kjempe palass med 200 rom. Me 3 hadde ein guide heilt aleine, saa kunne spoerre om alt me lurte paa. Romma i huset var mindre interessant syns eg, det som var kjekt var aa kunne faa heile historien om delinga av Soer og Nord- Vietnam, kva som skjedde foer og etter krigen og kvifor det var krig. Me hadde ein del spoesmaal paa forhaand som me fekk svar paa her.

Etterpaa gjekk me og saag ein Notre Dame katedral, foer me sette oss paa ein kafe. Torunn og Ingvild bestile ein fruktdrikk, som det etterkvart har blitt veldig mange av her i Vietnam. Dei lager fantastiske fruktjuicar og smoothies her! Eg bestilte ein eplepai; maalet e jo aa legge paa meg 5 kilo paa denne turen. Og aa ikkje bite negler. Det siste ligge eg bra an med. Neglene er saa lange no at kan kanskje vurdere ein manikyr i soer-Thailand:)

I morgon reiser me paa ein 2 dagars utflukt til Mekong Deltaet. Der skal me ha eit Home Stay, altsaa bu hos ein lokal familie. Det blir spennande. Dei feirer jo nyttaar no, men det er visst ingen problem aa faa besoek av nokon turistar for det. I gaar daa me bestilte turen inviterte ho paa reisebyraaet oss med heim til ho. Familien hennar budde i Mekong deltaet, og ho skulle reise dit i dag. Men ho hadde ikkje noko soveplass til oss, saa daa maatte me ha budd paa eit hotell der nede, og i tillegg tenkte me at hadde vore kjekt aa faatt med seg det andre som er paa planen for denne organiserte turen me endte opp med aa bestille.

Mui Ne

I Mui Ne laag det flotte resort paa rad og rekke langs stranda. Me forsto ikkje kor dei lokale budde, men det viste seg at me berre var i ei turistgata og byen Mui Ne laag nokre km unna. Gjestehuset vaart var flott med tropisk hage, og laag rett ved havet. Me foelte no at me var komt til tropeland, i forhold til Nha Trang som kunne vore ein hvilken som helst sydenplass. Om morgonen dagen etter me kom, bytta me gjestehus til nabogjestehuset som var mykje billlegare, og her var det til og med basseng. Rommet var ikkje saa fint kanskje, men kjekkare med basseng enn fint rom.

Det foerste me gjorde etter aa ha innlosjert oss, var aa gaa langs stranda. Her saag me fiskarar som reinska garnet sitt og nokon stader deltok heile familien. Etter aa ha gaatt ei stund, var det fullt i kitar paa himmelen. Me hadde hoert at Mui Ne var plassen for vindsurfing og kiting, men me hadde ikkje sett for oss saa mange. Det var full fart i alle retningar og mange kitarar hoppa sikkert over 10 m i hoegden. Dette var tydelegvis ikkje staden for nybyrgjarar. Me blei saa fascinerte, kjoepte solsenger paa eit resort med havutsikt rett ved, og laag og studerte triksene deira. For soling blaaste det litt mykje i lengden, og det var i grunnen litt for store boelgjer aa bade i, men Mui Ne var ein idyllisk nybygd turiststad. Ingvild blei gira for ho hadde vindsurfa ein del tidlegare. Ho blei oppfordra til aa starte tidleg paa morgonen for daa var det minst vind. Torunn ville paa ein utflukt for aa sjaa roede og kvite sanddyner, og eg tenkte at det kanskje var kjekt med ein tur i omraadet, sjoelv om eg jo har vore i Sahara. Torunn og eg bestilte derfor denne turen til morgonen etter.

Det var avreise fraa hotellet 05.30 med aapen jeep. Berre Torunn og eg og ein sjaafoer. Me tok bilete i soloppgangen og sklei paa brett nedover dei kvite sanddynene, besoekte ein fiskelandsby og saag ein ikkje saa imponerande elvestroem. Paa vegen opp paa dei kvite sanddynene, saag me masse slangespor i sanden, saa eg var egentlig glad daa me sette oss i jeepen igjen. Me var tilbake paa hotellet 08.30 og hadde hatt ein fin morgontur.

Ingvild hadde blitt henvist til ei anna del av stranda der det var mindre vind, saa Torunn og eg tok ein taxi dit. Ho var skuffa for ho hadde trudd ho var bedre enn det viste seg, aa vindsurfe. Ho var vant til aa ha foelgebaat og kjoere den veien der vinden blaaste, saa det var mykje vanskelegare naar ho skulle svinge sjoelv. Men Torunn og eg syns ho var flink! Det var grunt vatn langt utover og saag veldig kjekt ut, saa Torunn og eg og ville proeve, men dessverre sa han som dreiv plassen at var altfor mykje vind for nybyrjarar. I staden bada og solte me oss resten av dagen.

Natttoget og Nha Trang

Daa me fann kupeen vaar paa nattoget var det allerede tre stk som laag og sov der. Forskjellen paa hardslepper og softsleeper viste seg aa vere 6 senger i staden for 4 paa same areal. Det var altsaa 3 senger i hoegden. Det lukta ekkelt. Han eine reiste seg og gjekk ut naar me kom inn. Det var tydeligvis ein som jobba paa toget. Dei to andre, ein gut og ei jente, hadde heldigvis lagt seg i dei to oeverste sengene, saa me slapp aa klatre opp over dei. Den eine senga var det ikkje sengklede til, saa me "shaka" (spelte stein, saks og papir) om kven som skulle liggja i den oppvarma senga. Det blei meg. Sengesetta blei nok sjeldan vaska uansett, saa ein til eller fraa som hadde lagt i senga mi betydde vel i grunnen ikkje saa mykje. Takk for lakenposen. Toget skulle ikkje koma til badebyen Nha Trang foer klokka 13, saa me sov saa lenge me klarte og ellers var det umogelg aa gjere noko anna foruten aa liggja i senga og vente. Det gjekk ikkje an aa sitja oppreist i senga og den 1,5 km2 store golvplassen var full av sekkar. Han i oeverste koeien over meg laag og feis eggefisar og lukten bredde seg i heile rommet. Torunn var steik forbanna. Klokka 13 tok eg berre paa meg sekken og spaserte ut i nattskjorta. Det var dusjing som sto foerst paa planen uansett etter to netter paa skitne tog.

Varmen slo mot oss. Etter aa ha dusja, begynte energien aa gaa tapt, ettersom me berre hadde ete kjeks og ingenting til frukost. Det blei ein lunsj i taushet. Etter mat tenkte me aa sjekke ut stranda. Me blei litt skuffa; det var mykje bos paa stranda og veldig skite vatn. Derfor bestemte me oss foer aa reise vidare kvelden etter til den vesle byen Mui Ne, litt lenger soer. Her skulle strendene vere mykje finare og vatnet klarare, pluss at vaeret skulle vere meir stabilt fint. Me gjekk paa kafe og bestilte bussbillettar, og alle var glade foer at det ikkje blei fleire nattog.

Dagen etter var vaeret overskya, men temperaturen var likevel saa bahageleg at me laag paa stranda paa solseng og leste bok omtrent heile dagen. Me tok ogsaa kvar vaar joggetur paa stranda. Temperaturen i havet var veldig behageleg og perfekt for bading. Klokka 08.30 sette me oss paa bussen til Mui Ne.

Hue

Et skittent tog frakta oss til byen Hue, soerover i Vietnam. Ein 12 timars togtur. Me valde soft-sleeper, som betyr 4 stk i ein cupe, og var heldige som havna med ei jente fraa New York som ikkje snorka. Til tross for veldige masse humping, sov eg ganske godt. Ingvild stakkar sov berre to timar. Hue var ein triveleg, mindre stoeyande og reinare by enn Hanoi. Den var jo ogsaa mykje mindre enn Hanoi. Me kom til Hue klokka 10.30 og fekk oppholdt bagasjen paa et gjestehus; me hadde nemleg bestilt et nytt natt-tog til badebyen Nha Trang om natta. Temperaturen her var betrakteleg mykje varmare enn i Hanoi, sikkert rundt 30 grader.

Det var sol og fint og me tok ein baat paa elva Perfume River, som gaar igjennom byen. Baaten tok oss foerst til ein fiskelandsby, der familiane budde i fiskebaatane sine. I tillegg hadde mange ein liten robaat som dei brukte naar dei skulle handle paa andre sida av elva for eksempel. Deretter frakta baaten oss til Thien Mu Pagoda, som var den stoerste pagodaen i byen. Me er litt usikre paa kva ein pagoda er, men det er vertfall noko tempel-lignande. Denne pagodaen blei i 1963 verdenskjent, fordi ein munk herifraa brant seg sjoelv til doede i protest mot styresmaktene sin diskrimenring mot buddhistane. Baaten sette oss til slutt av i The Citadel, som inneheldt ruinane av gamlebyen Hue, som tidlegare var hovedstaden i Vietnam. Berre nokre faa bygningar sto her igjen etter alle bombeangrepa.

Om ettermiddagen sat me paa kafe og bestilt oss bananpannekake med sjokoladesaus. Me tok to cyclo-ar til andre sida av byen for aa sjaa litt der. Ein cyclo er ein sykkel med eit behageleg sete frampaa, der me sat. Ein vietnamesar sykla. Eg sat aleine paa ein, mens Ingvild og Torunn sat i same. Lasten paa sykkelen min var nok litt lettare, saa eg kom litt framfor dei andre og saag dei til slutt ikkje igjen. Det var ikkje saa kjekt, for eg hadde ikkje bok som viste kor me skulle av. Eg tenkte likevel at mannen som sykla sikkert hadde kontrollen. Det hadde han ikkje heilt, saa etterat me hadde venta ei stund ein plass der, dukka plutselig han som sykla Torunn og Ingvild opp og fekk oss heldigivis på rett veg. Alt gjekk altsaa fint, men ein periode var eg litt redd for om var blitt kidnappa...

Resten av kvelden brukte me til middag og internett, og proevde aa slaa i hel den lange ventetida til nattoget. Det skulle ikkje gaa foer 01.30. Denne gongen hadde me valgt ein hardsleeper, for aa spare litt pengar, saa me var spente paa forskjellen mellom ein softsleeper og hardsleeper.

Halong Bay

Soendag, 08.30, blei me plukka opp av ein minubuss som skulle frakte oss til Halong Bay. Det var ein 3,5 timars kjoeretur til kysten, rett oestover fraa Hanoi. Gruppa vaar besto av mest eldre folk, men det var ei veldig kjekk gruppe skulle det vise seg. Eit nyleg pensjonert par fraa Belgia skulle reise paa tur et aar. Dei hadde allereie vore paa resiefot sidan august og hadde mange reiseopplevingar aa meddele. Ein veldig koseleg familie fraa England, bestaaande av to foreldre som skulle reise rundt i to maandar, og ei dotter paa vaar alder som nettopp hadde komt for aa vere med paa turen gjennom Vietnam. Ellers bestod gruppa av eit ungt australsk soeskenpar, eit eldre par fraa India, ein franskmann og ein australar som begge reiste aleine. Desse to siste kom med paa bord med ved lunsjen ombord paa baaten. Det var to veldig greie menn, og begge virka kanksje litt homofile, saa daa dei blei tildelt rom i lag tenkte me at det kanskje passa fint. Det viste seg ogsaa at begge var kunstneriske; franskmannen var skodespelar og australaren var malar.

Baatane var trebaatar med tre dekk, med soledekk oeverst og soverom nederst. Dei saag ut som sjoeroevarskip paa avstand. Me var heldige med vaeret heile turen, og hadde for det meste fint overskya vaer, og ca 20 grader. Broren til Ingvild var her same tida i fjor og daa var det 6 grader visst. Daa er det ikkje like kjekt med baattur. Mens me aat lunsj kjoerte baaten utover og omgivnadane blei etterkvart veldig fine, med dei flotte kalksteinsklippene som Halong Bay er kjent for. Det var veldig mange indentiske trebaatar, saa Halong Bay var tydeligvis veldig turistifisert. Men naar baatane saag ut som dei gjorde, glei dei eigentleg rett inn i naturlandskapet, som ogsaa er paa Unescos verdensarvliste.

Etter lunsjen besoekte me "Amazing Cave", ei stor kalksteinsgrotte, som visstnok blei danna av ein tsunami for 20 000 aar sidan. Guiden fortalte at her budde dei foerste vietnamesarane. Dette tviler eg litt paa, men det var ei flott grotte i alle fall. Foer middag padla me to og to i kajakk langs klippene og mellom flaatene der folk hadde bygd hus oppaa. Folk budde paa desse flaatene og levde i hovudsak av fiske og turistar. Til turistane selde dei chips og sjokolade og lignande, som me ikkje fekk tak i paa baaten vaar.

Me hadde ein koseleg middag paa det stille Soer-Kina havet, med roleg bakgrunnsmusikk. Veldig romantisk. Etterpaa vart det lagt opp til karaoke, og australaren Malcolm, franskmannen Michel og Ingvild sat og trippa for aa komme igang:) Me tre jentene song Abba blant anna og hadde det veldig artig. Paret fraa India syntest karaoken var spesielt kjekk. Dei hadde 25 aars bryllupsdag og syntest det var stor stas:) Mannen ville ha kona til aa synge "I just called to say I loved you" fleire gonger. Kona var ikje saa flink paa versa saa daa ville ho helst ha Ingvild ved sida, men refrenga ville ho ha for seg sjoelv:) Dette var kjempe morsomt! Mannen tok masse bilete! Etterkvart kom dei vietnamesiske folka som jobba ombord ogssa til og ville synge, saa daa blei det annankvar vietnamesisk og engelsk song. Det blei litt kjedleg paa dei vietnamessiske songane, saa karaoken dabba til slutt av. Uansett, nokre timar med karaoke er vel alltids nok. Og pengebeltet var selfølgelig på (sjå bilde).

Neste morgon var det opp tidleg, og me som skulle paa 3 dagars tur maatte bytte baat. Paret fraa India og Michel skulle berre paa 2 dagars saa me tok farvel med desse. Me gjekk iland paa Kat Ba Island, der me hadde et par timars sykkeltur. Sola kom daa til og havlandskapet blei daa akkurat som paa postkorta fraa omraadet. Kjempe flott! Det var kjekt aa sykle rundt og sjaa korleis folk levde paa oeya. Deler av oeya var nasjonalpark, og det var ei fin oey. Me aat lunsj paa baaten, og blei deretter sett av ein plass paa Kat Ba Island med ei flott strand. Her bada nokon. Det var ogsaa mange artige apar aa observere her.

Etter stranda blei me frakta med baat og bil til et hotell paa Cat Ba Island. Me fekk dessverre ulike hotell innad i gruppa; det spoers nok paa prisen me hadde betalt foer turen. Trur definivt me 3 jentene fekk det daarligaste. Roerene under vasken var sprukke flerie stader saa vatnet fossa ned paa golvet og det budde kakerlakker under badekaret. Ingvild proede aa dusje om morgonen, men daa lukta det berre brent og badekaret var tydelegvis ogsaa tett. Det saag forresten ikkje ut som badekaret hadde blitt vaska paa fleire aar heller. I tillegg var det ei stor asiatisk, naken dame (i flisene!) paa veggen! Men me hadde flott usikt over havna fraa balkongen, og sat der i sola paa ettermiddagen. Ellers dreiv dei aa jobba og bygde hotell vegg i vegg med vaart, og daa Ingvild kom inn i berre bikinien vinka og helste dei. Generelt ein ekkel hotellopplevelse!

Etter middagen paa hotellet, gjekk me tur langs strandpromenaden og kjoepte masse billige perlesmykke. Perlene var fraa oesters i havet utenfor. Me besoekte ogsaa Malcolm paa hotellet hans. Etter aa ha vore i Laos hadde han no valgt aa betale dobbelt opp for aa bu paa et luksushotell. Det var et kjempe flott hotell, men daa me kom spelte han biljard med seg sjoelv, han trudde han var de einaste gjesten der:)

Morgonen etter blei me plukka opp paa hotellet klokka aatte. Etter ein times kjoering til ei anna havn, blei me frakta med baat tilbake til Halong Bay og deretter med buss tilbake til Hanoi. Me hadde lagra bagasjen paa hotellet der me budde daa me foerst kom til Hanoi, og me blei spurt om me ville laane et rom og dusje. Me hadde nemleg bestilt nattog til Hue same kvelden, saa skulle ikkje overnatte. Kjempe service igjen, selfoelgelig ville me det!

Hanoi

Me kom med fly til Hanoi i attetida loerdag 16.jan. Eg var litt skeptisk til aa fly her nede, men det gjekk veldig fint. Flyet ligna mistenkelig paa et gammal SAS-fly med skinnseter og greier. Me hadde forhaandsbestilt hotell, og sagt at me kom ca i 21 tida. Sidan me ikkje kom til sentrum foer 22.30 hadde dei leigd ut rommet vaart, men resepsjonisten var grei og foelgde oss til eit naerliggande hotell i samme kjeden. Hotellet var veldig fint til 30 kr per person. Me sa me ville gaa ut og finne noko mat, men daa foreslo han aa ordne take away pizza til oss. God pizza og veldig god service!

Trafikken her i byen er heilt enorm. Det er 3.6 millonar innbyggjarar i byen og visstnok 5 millionar mopedar! Det er omtrent berre mopedar i gatene, berre ein bil innimellom aa sjaa! Det virker heller ikkje som det er system paa noko, dei kjoerer paa roedt lys og paa fortau og tuter og styrer paa. Trur du Fredrik til og med, hadde hatt problemer med aa kjoere her.

Det var spesielt aa ete frukost paa hotellet. Det var berre et bord med fem stolar som sto i resepsjonen. Dei same folka jobba som kvelden foer, og me trur det er ein familie som driver heile hotellet og som samtidig bur der. Rett foer me kom, hadde kanksje dei sjoelve ete frukost der som me sat. Me hadde staatt opp tidlig for ville til Ho Chi Minhs mausoleum, der dei oppbevarer hans balsamerte kropp, og opningstidene her var i foelge boekene vaare berre fraa 8 til 11.30. Resepsjonisten saa at det ogsaa opna igjen om ettermiddagen, og me blei overtalt til aa sitte ned og hoere om hotellets organiserte tur til Halong Bay. Me hadde lest i boekene vaare at det ikkje var saa prismessig lurt aa booke saanne turar gjennom hotella, saa me gjekk ogsaa til to reisebyraa for aa hoere deira tilbod. Paa Nice Place i Chiang Mai hadde me erfart at stemingen ikkje blei saa god etterat me hadde bestilt ulike ting gjennom andre reisebyraa enn hotellets, og syns derfor det var kjekt naar det viste seg at hotellet sitt forslag virka greit. Me bestilte ein tre dagars tur med to overnattingar, ein paa baat og ein paa hotell paa Kat ba Island. Denne oeya skulle visst vere veldig fin. Deretter tok me ein taxi til Ho Chi Minhs mausoleum, og dessverre hadde boekene vaare rett, det var stengt. Me tok derfor heller ein tur rundt paa Ho Chi Minh komplekset, og saag blant anna kor Ho Chi Minhs budde og jobba siste del av livet sitt. Ho Chi Minh var ein revolusjonaer og statsledar, og leda vellykka militære operasjoner fyrst mot japanske styrkar, og seinare mot franske kolonistyrkar. Han jobba ogsaa med forening mellom Nord og Soer - Vietnam og var visst president i Nord-Vietnam fraa 1954 til 1969.

Det er vanskelig aa finne brukbare eteplassar her, saa me maatte foelge anbefalningane i boekene vare, når me etter etter aa ha vore rundt paa komplekset, ville ete lunsj. Me endte opp paa ein restaurant starta av ein australsk veledighetsorganisasjon, der tidlegare gateborn hadde blitt laert opp til aa bli kokkar. Det var reine gourmet-middagen; veldig godt. Etter mat besoekte me Temple of Literature, som inneheldt det foerste universitetet i Vietnam. Her var det steintavler som viste navn og eksamenar paa ulike stipendiatar. Det var ogssa ulike tempel paa omraadet, der dei tilba Konfucius. Konfusianisme er ein kinetisk religion.

Om kvelden ville me gaa paa Water Puppet Show; et tradisjonelt vietnamesik show. Det var fullt, men det kom tilfeldigvis nokre akkurat daa naar me sto der og ville selja billettane sine, saa det passa bra. Showet minte om et dukketeater i vatn, der det blei spelt vietnamesik folkemusikk paa ei scene ved sida.

Tilbake i Bangkok

Klokka 5 om morgonen kom me tilbake igjen til Bangkok. Me hadde ein del anbefalte gjestehus i boekene vaare, men det viste seg aa ikkje vere saa lett aa finne noko som var ledig. Me ville helst bu litt meir sentralt enn sist denne gongen. Etter aa ha gaatt rundt og leita ein time kanskje, tok me et rom med berre ei dobbelseng. I denne har me no laage to netter og det har gaatt heilt fint! Paa badet er det ikkje vindauga og rett ned til ei gate full av leven, men ein blir troett av ein dag i Bangkok, saa dette har heller ikkje vore noko problem for soevnen vaar. Etter aa ha sove nokre timar, gjekk me til ein skreddar. Eg er litt skeptisk, etter aa ha hoert om mange som har vore misfoernoegde med passform, men tenkte at me kan jo teste det ut. Saa veit eg det til ein an gong, viss det ikkje skulle bli bra. Tre jenter som skulle bestemme kjolefasong, stoff og farge kan ta si tid, og me brukte vel ca 3 timar paa dette:) Ingvild valgte ein rosa, Torunn ein turkis og eg ein groenn. Alle valgte silkekjolar. Etter aa ha gaatt rundt og kikka og kjoept nokre toppar og saann, kom me tilbake i gaar kveld og fekk proeve foerste "utkastet" av kjolane. Alle blei i grunnen positivt overraska, og me skal no proeve dei igjen etter me har vore i Vietnam.

I dag, fredag, har Torunn og Ingvild vore til Chinatown, mens eg har vore her ved hostellet. Dei kom fort tilbake, for var visst berre mas og altfor masse folk. Klokka 3 skal me ta flybuss til flyplassen og flyet til Hanoi gaar i 18-tida. Vietnam trur eg blir spennande!

To til dagar i Chiang Mai

Etter trekkinga bestemte me oss foer aa bruke to dagar til i Chiang Mai. Maandagskveld booka me ein tur med gruppa fraa Ungarn og Holland, som me hadde vore paa trekking med, til landsbyen Padong. Her skulle me sjaa kvinner med metallringar oppover halsen. Jentene fekk dei foerste ringane paasatt naar dei var i seks aars alderen og fleire etterkvart som dei blei eldre. Max antall ringar var 35. Dette blei gjort for utsjaananden sin skuld; etterkvart som fleire ringar blei saatt paa ville halsen naturlegnok bli strekt ut og lengre. Det var ikkje lenger slik at kvinnene maatte gaa med desse ringane, men fortsatt blei det sett paa som aa vere "det beste", saa mange foelte nok dette presset. Guiden fortalte at i Thailand lever det no fem slike "Long Neck- stammer", som egentleg kjem fraa Burma. Dei som budde i Padong, hadde laga til eit stort marked, der kvinnene paa ein maate sat paa ustilling og lot oss turistar taa bilete, samtidig som dei proevde aa selje ting. Pengane sende dei til familiane i Burma. Ungane fekk ikkje gaa paa skule her i Thailand, saa foreldra i landsbyen maatte undervise dei sjoelve. Sjoelv om dette var litt som aa gaa i ein dyrepark, og veldig turistifisert, var dette likevel ein interessant opplevelse. Resten av maandagen brukte me til aa bestemme ferden vidare og sole oss litt ved bassenget paa Nice Place. I staden for planen om aa reise til Kambodsja, blir det no Vietnam. Me flyr til Hanoi, i nord - Vietnam paa fredag 16. og bruker to veker nedover langs kysten av Vietnam. Fraa Ho Chi Min City flyr me saa tilbake til Bangkok. Grunnen til at at me valgte vekk Kambodsja er at vegen fraa grensa til Kambodsja, visstnok er forferdelig.

Onsdag tok me ein tuk-tuk til Chiang Mai Zoo. Det var dei utryddningstrua pandabjoernane som skulle vere der som gjorde at me tok turen. Pandabjoernane var kjempesoete! Dei var komt fraa Kina, som er det einaste landet der pandabjoernar lev, for aa vere i denne dyrehagen berre for ei kort stund. Ellers var det ogsaa mange andre interessante dyr aa observere. Om ettermiddagen gjekk Ingvild og eg til frisoer, og eg tok ein thai-massasje paa samme plass som sist. Ho massajedama var saa koseleg, og me lovde aa komme tilbake dit dersom me paa nytt kom tilbake til Chiang Mai. Frisoerdama var derimor ikkje saa hyggeleg, og vask og klipp var gjort paa 15 min. Jaja, fekk no vertfall vekk dei slitte haartuppane. Klokka 18 gjekk bussen tilbake igjen til Bangkok. Denne bussturen var bahageligare enn sist, og det var ikkje saa masse folk, saa fekk til og med to sete kvar.

Chiang Mai

Fredag morgon, den 9.jan, kom me til Chiang Mai etter ein tolv timars lang hompete busstur. Me var daa glade for me ikkje hadde bestilt nokon trekkingtur denne dagen paa foerehand. Me blei henta og frakta til et hostell, som resiebyraaet me hadde bestilt bussturen av tydeligvis samrabeidde med. Hostellet heitte Nice Place:) Her hoppa me paa det foerste og beste tilbudet om tre dagars trekking. Det viste seg heldigvis ikkje aa vere ein tabbe. Trekkinga skulle gaa til et omraadet kalla Pai, tre timar utenfor Chiang Mai (nesten paa grensa til Burma) og hostelleigaren garanterte at me ikkje skulle sjaa andre trekkinggrupper. Dette syntest me hoertes flott ut. Fredagen brukte me berre til aa sjaa oss litt runt om i byen, ete ein god middag paa ein italiensk restaurant og om kvelden gaa paa det store nattmarkedet.

Loerdagen starta turen halv ti. Gruppa vaar besto av et soeskenpar fraa Korea, fjorten og seksten aar gamle, fire fraa Ungarn og ein fraa Tyskland som reiste sammen, og to australske jenter og ein fraa Usa. Ei veldig kjekk gruppe! Etter tre timars kjoering paa to benkar baki ein trong bil, aat me lunsj i ein fattig landsby oppi fjellet. Me fekk servert veldig god stekt ris. Soete grisar, hoener og hundar dukka fram overalt:) Etter luns starta me aa gaa oppover, og tempoet var raskt! Eg trudde me fjellvante nordmenn hadde nokre fordeler her, men heile resten av gjengen klarte forbausande aa holde samme farten. Me blei fortalt at grensa til Burma laag 2 dagars gange herifra, og guiden vaat fortalte at de reiste dit for aa handle opium og enda sterkare saker. Etter et par timar tid kom me fram til landsbyen me skulle overnatte i. Ei stor bambushytte med tepper paa golva skulle huse oss alle. Det var like mange husdyr rundt om her og me hadde underhaldning i aa observere desse og leike med dei soete ungane. To kjempe soete kvalpar leikte dei med som dei var dukker og kasta rundt, og dei blei ikkje akkurat behandla som kvalpar heime i Norge. Om kvelden aat me middag, og dei lokale kom i flotte drakter og dansa for oss til gitarmusikk. Etterpaa var det allsang, mens Ingvild eller nokre av thaigutane spelte gitar. Guiden vaar og dei lokale drakk brennevin laga av ris som berre det. Me takka fint nei, det var nok aa lukte paa greiene. Det blei ogsaa roykt opium, og klokka ti var me ganske trotte og leie av denne ekle lukta, saa heile gjengen tok kveld.

Morgonen etter starta me aa gaa halv elleve og gjekk nokre timar foer lunsj paa ein idyliisk plass der det berre budde ein familie. Familien besto av bestefar og bestemor og barnebaret paa kanskje 6 aar. Historien deira var at dottera, mora til ungen, doeydde rett etter foedselen og faren hadde stukke av. I tillegg var det ogsaa ei anna dotter som hadde sete i fengsel i ti aar, for noko ho ikkje hadde gjort. Mest sannsynleg maatte ho sitte der i ti aar til. Haapar berre besteforeldra lever saa lenge, saa guten ikkje blir aleine. Her laga kona til deilig nuddelsuppe, og nokre bada i ein liten foss. Turen gjekk vidare i ca ein time foer me fekk helse paa elfantane. Halve gruppa fekk ri elefantar om gongen, mens dei andre gjekk. Ingvild og eg sat paa den stoerste elefanten som leda an, i ei korg som var laga til oppaa for aa sitte i. Personlig syntes eg ikkje dette var saa kjekt; det var hoegt ned og eg hadde lest ein skrekkhistorie om ein elefant som hadde tatt ut oppover fjellsida for han saag et dyr. Derfor sat eg heile tida paa vakt og hoerte paa lydane han laga. Ingvild var litt toeffare og satte seg til og med fram paa nakken hans. Eg var glad daa dei foertifem minutta rideturen varte var ferdig, og alt gjekk heldigvis fint:) Svaere og fascinerande dyr! I landsbyen me budde denne natta var det nesten ingen dyr, berre nokre hundar, og her virka det ikkje som de var saa fattige som i landsbyen kvelden foer. Me ssag store, veldyrka aakrar og hoerte til og med ein traktor, saa her var det jordbruk dei livnaerte seg av. Me budde ogsaa her i ei stor bambushytte og om kvelden laga me til baal som me sat rundt. Triveleg! Det som var dumt var at det var varmt og godt paa dagane, men iskaldt om natta! Me hadde leigd soveposar, men det og tre ulltepper oppaa kvarandre var likevel ikkje heilt nok.

I dag, maandag, gjekk me igjen i halvannen time foer me kom til ei meandreande elv. Her skulle me kjoere flaate nedover elva. Dette likte eg bedre, rimelig ufarlig:) Me var tre stk paa kvar flaate, og hadde lange stavar aa styre og lage fart med. Ein fin opplevelse nedover i flotte omgivelsar! langs elva saag me kyr som likna paaa esel, og folk som hadde matpause fraa aakerarbeidet som tilbydde oss mat:) Etter "elveraftinga" aat me lunsj, foer me byrja paa billturen tilbake til Chiang Mai. Her tok me inn paa Nice Place igjen, og me har tenkt aa bli her i byen eit par dagar til. Byen er ein fin by og er blant anna kjent for mange gode restaurantar. Den er mykje roligare enn Bangkok, og jo ogsaa mykje mindre. I ettermiddag aat me paa ein veldig god thai-restaurant og no har eg nettopp tatt ein halvtimes nakke -og hodemassasje til 20 kr:)

Bangkok

Det foesrte som moette oss paa flyplassen var ein thaitransvisitt, som jobba i firmaet som skulle frakte oss ned til sentrum. Eg saag det ikkje, men Torunn var mistenksom fra foerste stund, og etterkvart saag me at ho/han hadde adamseple. Hotellet i Bangkok var et luksus hotell i forhold til det i Hong Kong, og omraadet var visstnok populaert blant turistar som benytta seg av dei naerliggande saakalla "gogo-barane". Hotellet hadde baade basseng og spa, og me hadde det fint her i to netter, med frukostbuffe og ein service lignande den Fredrik og eg fekk i Egypt. Me tok oss ein kveldstur for aa proeve aa finne ut av ulike ringemetodar til Norge, og daa traff me rett paa ei stor utelivsgate med masse pubbar og neonlys. Her var det kvite, eldre vestlige menn og unge thaidamer aa sjaa overalt. Dette var ein spesiell opplevelse, der dei flotte thaidamene i fine kjolar sto i grupper utenfor kvar pub, med nummer paa kjolen. Et trist syn. Plutselig kom det og ein elefant gaande:)

Dagen etter tok me skyline (jernbane et stykke over bakken, som og skulle vere ein attraksjon) inn til sentrum. Ein privat baattaxi kjoerte oss, to eldre amerikanar og ein sveitsar til omraadet der Grand Palace skulle ligge. Naar me hadde gaatt i land, fortalte ein tuk-tuk sjoefor oss at pga ein seremoni var ikkje Grand Palace opent enda, og han foreslo ein tur for aa sjaa Big Standing Buddha, ein 45 meter hoeg Buddhafigur i forgylt gull, i mellomtida. Dette hoertes ok ut for oss; det var jo ein attraksjon i seg sjoelv aa kjoere tuk-tuk. Det var litt skummelt aa kjoere tuk-tuk i den heftige trafikken. Langs veien saag me litt forskjellig, blant anna ein hund som gjekk paa loepebaand: dette var tydeligvis ein attraksjon. Turen blei ikkje som planlagt. Me blei kjoert til ein liten buddha-statue paa max 5 meter og deretter til ein silkebutikk, der me kunne faa skreddersydd kjolar osv. Dette kom me ikkje utenom, for ved aa kjoere oss til saanne butikkar, fekk sjofoerane bensinpengar av butikkane. Me moette igjen desse to amerikanarane me hadde tatt baat med paa begge desse plassane; dei hadde tydeligvis gaat i samme fella:) Morsomt! Etterpaa ville han saa kjoere oss til ein smykkebutikk, men dette nekta me og ba han heller sette oss av i backpackergata Khao San, med masse gatebutikkar. I tillegg til at dei sikkert later som dei ikkje forstaar mykje, er dei og veldig daarlige i engelsk, saa dette gjorde situasjonen vanskelig. Etter middag gjekk me paa reisebyraa og fekk planlagt ferda vidare i Asia, pluss bestilt billettar til nattbuss til Chiang Mai dagen etter. Me tenkte aa gjere et nytt foersok paa a faa sett palasset, og kanskje sjaa den store buddhaen i tillegg, og proevde paa nytt lykken med ein tuk-tuk sjoefor. Me sa me ikkje ville paa nokon butikkar, men dette var visst ikkje til aa unnga pga desse bensinpengane. Ok, ein smykkebutikk hadde kanskje vore greit nok daa. Denne gongen fekk me sett den store buddha, og etterpaa blei me kjoert til smykkebutikken. Etter aa ha komt ut derifraa seier sjoeforen at han ikkje fekk bensinpengar for butikken skulle stenge, og me syns litt synd paa han og gjekk med paa aa reise paa nok ein silkebutikk:) Det begynte no aa bli moerkt og han kjoerte og kjoerte og spurte om me ville ha noko mat eller drikke. Me var leie og ba han berre sette oss av ved Grand Palace. Det viste seg at me blei lurt igjen; dette var berre et tempel og me ante ikkje kor me var i byen. Heldigvis fekk me slaatt foelge med ein eldre, homofil skotte og vennen hans for aa finne tilbake til skyline. Desse var og moekkaleie av tuk-tukar. Naar me kom til skyline, ville den homofile paa eit varehus full av merkebutikkar og spurte om me ville vere med, saa han kunne "giggling with the girls", og vennen ikkje trengte foele seg saa dum:) Me var veldig troette etter ein lang dag og ville helst tilbake til hotellet. De hadde visst sove heile dagen, saa var no klare for shopping:)

Torsdag sjekka me ut av hotellet og ville reise paa floating market. Sidan dette markedet viste seg aa berre vere fraa 7-11 om formiddagen, bestemte me oss heller foer aa paa ny ta ein taxibaat til omraadet med Grand Palace. Denne gongen takka me nei til tilbuda fraa tuk-tuk sjoeforane, og valgte heller aa gaa. Torunn har faat nokon myggstikk som har hovna veldig hopp, og har litt vondt foer aa gaa saa masse, saa ho bestemte seg foer aa vente utenfor med sekkane, mens Ingvild og eg betalte oss inn paa omraadet. Grand Palace i seg sjoelv var meir som andre slott, og ikkje saa masse aa sjaa paa, men omraadet inneheldt ogsa et stort flott tempel og andre flotte bygningar forgylt i gull, som var verkeleg flotte! Etterpaa tok me ein taxi tilbake til der me skulle ta bussen til Chiang Mai fraa.

Hong Kong

Daa var me endeleg i gang med den store reisen vaar. Me kom til Hong Kong i dag tidleg klokka sju etter to lange netter, ei paa kalde Gardermoen og ei paa flyet. Her er det sol og 18 grader, saa har vore behagelig aa ga rundt og utforska byen, til tross for at me alle er ganske slitne i dag. To veldig hyggelige filippinske damer hjelpte oss aa finne vegen fra flyplassen og ned til sentrum og foelgte oss nesten heilt fram; dei skulle til Disneyland for aa ta bilde utenfor:) Det var for dyrt aa betale seg inn. Me bur paa Kowloon-sida av byen, i Nathan Road (midt i den stoerste turiststreeten) paa eit shabby forhaandsbestilt hostell. Heile huset er tydeligvis fyllt av ulike smaa hostell. Det er visst to bygg som huser dei fleste backpackarane i byen. I foelge reiseboka vaar bur me paa det beste, der er det visst reinare og ikkje tak, saa det lukter mindre...Men me har eget rom og bad, saa er fornoegde. Etter aa ha sjekka inn tok me Star Ferry over til Hong Kong Island, der me tok ein Floeybanelignande bane oppober fjellsida til Victoria Peak. Her fekk me ei fantastisk utsikt over byen og alle dei hoege skyskraparane. Det skulle visst vere ein fin gaatur ned igjen, men me  bestilte tur-retur billett. Alle foelte omgivelsane bevegede seg inni mellom, saa me var ikkje gira på noko fjelltur. Ellers er Hong Kong ein by med veldig (!) masse folk, og inneheld nokon av dei mest befolka omraada i verda, med 100 000 menneske per kvadratkilometer! Ikkje saa rart kansje naar skyskraparane er over 100m. For aa komme tilbake til havna maatte me ta ein buss. Dette var kanskje min favoritt attraksjon, daa me i nattemoerket sat under open himmel med hovudet lent bakover. Den hoegaste byningen var paa 84 etasjar, og dei heldt paa med ein som skulle bli 120! Fasinerande.

Etter tolv timars lang natt var alle klare for ny dag i Hong Kong. Me bestemte oss for aa ta turen til Lamma Island, ein halv times baattur fraa sentrum. Her gjekk me ein tur rundt oeya og saag paa langsbylivet, med ein lang pause paa ei fin strand. Om ettermiddagen tok me ein trikktur, saa me fekk sett litt meir av byen.